Scapino was een personage uit de comedia dell’arte, een eeuwenoude theatervorm uit Italië. De Scapino-figuur gaf dansend en vertellend uitleg bij de voorstellingen. Arthur Japin maakt van hem in dit verhaal een ontsnappingskunstenaar.
Mooi taalgebruik
In het boek is de verteller een jongen in de basisschoolleeftijd. Hij is anders dan andere kinderen en voelt zich vaak eenzaam. Als hij met school naar een balletvoorstelling gaat, wordt hij gegrepen door Scapino, die eigenzinnig over het podium fladdert. Scapino raakt hem.
Vervolgens vertelt hij de geschiedenis van Scapino, een Italiaans jongetje dat – net als de verteller - eigenaardig gevonden wordt. Totdat een dans- en toneelgezelschap zijn dorp aandoet. Scapino voegt zich bij hen en danst in alle dorpen en steden de sterren van de hemel. Zo ook in het theater waar de verteller met zijn klas naar toe gaat. De voorstelling doet de jongen besluiten om op balletles te gaan. Het is een ommekeer in zijn leven: hij voelt zich veilig daar ‘waar muziek is en schoonheid en dans’.
Al lezend genoot ik van het mooie taalgebruik van Japin, neem bijvoorbeeld een zin als: ‘Ik zal je vertellen wat ik van hem weet. En wat ik niet weet zal ik je verzinnen.’ Verzinnen is geen wederkerig werkwoord, maar toch geeft het ‘je verzinnen’ hier extra kracht aan de zin. Mooi!